Απλά- Γρήγορα-Με Νομική Εξασφάλιση.

Η Διαμεσολάβηση, σύμφωνα με τον Ν. 4640/2019, είναι μια οργανωμένη διαδικασία εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών με τη βοήθεια ουδέτερου τρίτου ,του Διαμεσολαβητή.

 Τα βασικά στάδια της διαδικασίας διαμεσολάβησης:

  1. Πρόσκληση σε Διαμεσολάβηση
    Η διαδικασία ξεκινά με την αποστολή πρόσκλησης από ένα από τα μέρη ή από τον δικηγόρο του, προς το άλλο μέρος. Η πρόσκληση μπορεί να γίνει απευθείας ή μέσω του διαμεσολαβητή.
  2. Ορισμός Διαμεσολαβητή και Συμφωνία Υπαγωγής
    Εφόσον τα μέρη συμφωνησουν στον διαμεσολαβητή της επιλογής τους, ή αυτόν που θα οριστεί από τον επίσημο κατάλογο διαπιστευμένων διαμεσολαβητών του Υπουργείου Δικαισύνης. Υπογράφεται Συμφωνία Υπαγωγής στη Διαμεσολάβηση, όπου καθορίζονται οι βασικοί όροι της διαδικασίας.
  3. Ιδιωτικές και Κοινές Συνεδρίες
    Εφόσον η διαφορά υπαχθεί σε διαμεσολάβηση, ακολουθούν κοινές και ενδεχομένως ιδιωτικές συναντήσεις, όπου κάθε πλευρά εκφράζει ελεύθερα τις θέσεις και τα συμφέροντά της. Ο διαμεσολαβητής διευκολύνει την επικοινωνία, χωρίς να επιβάλλει λύσεις.
  4. Κατάρτιση Συμφωνίας
    Εφόσον τα μέρη καταλήξουν σε κοινά αποδεκτή λύση, αυτή αποτυπώνεται γραπτώς σε πρακτικό επιτυχούς διαμεσολαβησης. Το πρακτικό υπογράφεται από τα μέρη και τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους, μπορεί να κατατεθεί στο δικαστήριο και να αποκτήσει εκτελεστότητα, ανάλογη με μια δικαστική απόφαση.


Υποχρεωτική Αρχική συνεδρία Διαμεσολάβησης.

Σε συγκεκριμένες διαφορές που οδηγούνται στα δικαστήρια, προβλέπεται Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολάβησης Στην πρώτη αυτή συνεδρία, τα μέρη (παρουσία των δικηγόρων τους) ενημερώνονται για τις αρχές και τη ροή της διαμεσολάβησης. Ο διαμεσολαβητής εξηγεί τον ρόλο του , ως ουδέτερος, αμερόληπτος, χωρίς αποφασιστική εξουσία διαχειριστή της διαδικασίας.